سکوتی  اجباری

سلام ...

بعد از یه هفته دوری از اینترنت دوباره اومدم ...

تو این یه هفته خیلی کلافه بودم آخه به خاطر یه مشکل کوچیک نمیتونستم به دوستای خوبم سر بزنم ... میدونین چرا؟ ...

آخه ویندوز عوض کردم ولی درایور مودم و نداشتم و خلاصه ...

اصلا بی خیال مهم نیست ... مهم اینه که من الان دوباره هستم ... هست هست ...

حالا میخوام یه شعر قشنگ دیگه براتون بنویسم که همه حال کنین ... موافقین ؟ ...

 

سرودی در سکوت

شب همچنان

          ادامه شب بود

                     و روز نیز

                           - در دهلیز -

                                     تلخ و

                                     تیره و

                                     تاریک

                                     می گذشت.

هوا :

       هوای مکدر بود

                     و گل :

                            گل زنجیر

سکوت بود و

            سیاهی

                  شکنجه بود و

                                شقاوت

و‌ آن صدای صمیمی

           که در خون خویشتن

                                       می خواند:

منصور دار عشقم و دانم که عاقبت

بر پای دار می کشد این پایداریم


سکوت بود و

            سپیده

                 و شحنه های شریر

                               که در خون و خاک

                                                     میراندند

آنک :

        اسیر

        آرام و استوار

آنک :

        درخت تیر

و اینک :

                 شقایق سرخی

                               که در باغ صبح

                                                می روید.