ای آفتاب سرخ سر از خاک سرد بر آور و ببین چگونه  پریشان خاطرات کهنه بارانم 

       امروز دیگر باران برای من تکرار مکررات است

 کسی نیست اما اینجا خانه من است

       من میدانم و تو نیز بدان خانه بی مقدار نیست

میخواهم فریادی برآورم به بلندای طاق آسمان

      میخواهم ثانیه ها را بسوزانم

همان ثانیه هایی که گفته بودم و تو خوب میدانی

     همان ثانیه هایی که میروند و به تنهایی من ریشخند میزنند