شب بارانی

سرای عاشقان

کهنه یادداشتهای بارونی


سه شنبه 29 مهر ماه سال 1382
دیگر نمیتوانم
نمیدانم چرا اینگونه شده ام؟ مگر من از زندگی چه میخواهم؟ مگر این دنیا تا کجا ادامه دارد؟ آری این سرنوشت من است من که خود میدانم دردم چیست آری میدانم این همه بدبختی از کجاست... ولی افسوس، افسوس که نمیتوانم این سراسیمه غمگین را به سکوتی پر از نوای شادی تبدیل کنم آتشی که در نیستان دلم افتاده مرا میسوزاند دلم میخواهد بروم به کجا؟ نمیدانم میخواستم به روستایی دور بروم که دست او به من نرسد ولی دریغا روستاییان هم مرا نمیخواهند بلبلان از من فرار میکنند قاصدک هم دیگر نگاهم نمیکند دیگر حتی رودخانه هم وفای گذشته را ندارد بادها با بوی مرگ میوزند آسمان هم با من سر ناسازگاری دارد شما بگویید من چه کنم؟ ''''''
02:50 AM \| علیرضا \| نظرات [17]


سه شنبه 22 مهر ماه سال 1382

زمان من و تو نمیدونم این متن رو از کجا برداشتم ولی به هر حال چون خوشم اومد تصمیم گرفتم اینجا تکرار بشه. در زیر این آسمان نیلگون هر چیز فصلی دارد و هر هدفی زمانی زمانی برای تولد زمانی برای مرگ زمانی برای کاشتن زمانی برای برداشتن زمانی برای کشتن زمانی برای زندگی بخشیدن زمانی برای ویران کردن زمانی برای ساختن زمانی برای گریستن زمانی برای خندیدن زمانی برای سوگواری زمانی برای پایکوبی زمانی برای در آغوش گرفتن زمانی برای از آغوش راندن زمانی برای دست یافتن زمانی برای از دست دادن زمانی برای نگاه داشتن زمانی برای رهانیدن زمانی برای گسستن زمانی برای پیوستن زمانی برای خاموشی گزیدن زمانی برای سخن گفتن زمانی برای ستیز زمانی برای مهر ورزیدن زمانی برای عشق زمانی برای نفرت زمانی برای ...
09:35 AM \| علیرضا \| نظرات [23]


پنجشنبه 17 مهر ماه سال 1382

فصلی دیگر اول سلام دوم اینکه وبلاگ اولین قرار آپدیت شد حتما یه سری بزنید. راستی بچه ها کی میدونه فرق بین اشک چشم با دونه های بارون پاییزی چیه؟ یا فرق بین گریه و بارش ؟
10:34 AM \| علیرضا \| نظرات [18]


یکشنبه 13 مهر ماه سال 1382

گل یاس(2) (نخستین عشق) به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم چرا به یاد آوردن او اینطور مرا بیمناک میکند از گفتگوی با او نگران هستم میخواهم با اراده ای استوار مقاصد و مطالبم را بر ملا نمایم ولی افسوس که توانایی گفتن چنین کلماتی را در خود نمیبینم نمیتوانم تصمیم بگیرم دیگر اعضاء و جوارحم از دستم خارج شده تا کنون خود را اینطور ضعیف و زبون ندیده بودم میخواهم تا میتوانم خود را از خیال او منصرف کنم ولی مگر شبه او آنی مرا آسوده میگذارد میخواهم اعتراف کنم ولی این اعتراف مرا رنج میدهد انگشتانم در موقع نوشتن میلرزد حس میکنم که شعاع نافذی از آسمان مستقیما به قلب من تابیدن گرفته و آن را یکپارچه روشنایی کرده حس میکنم که عاشق شده باشم من گل یاسم این نخستین عشق من است آری این اولین بار است که عاشق شده ام .و عشقم را به تو هدیه میکنم
06:09 AM \| علیرضا \| نظرات [18]


پنجشنبه 10 مهر ماه سال 1382

گل یاس(1) (نخستین عشق) شب مثل همیشه خاموش و آرام است و ماه با نور پریده رنگ خود در میان آسمان میدرخشد. از دور صدای لغزیدن آب مانند ناله مرموز و آرام کودکی که به دامان مادر پناه برده و گریه میکند بگوش میرسد همه جا را خاموشی فرا گرفته بجز روح من که در آن طوفانی بر پا شده و آزارم میدهد مدتیست که خود را دچار انقلابی عجیب میبینم میخواهم دائما بگویم و بگریم و بنویسم اصلا دلم نمیخواهد بخوابم میخواهم دیده بر هم بگذارم وساعتهایی دراز به رویا فرو روم. کشاکش عجیبی در روحم ایجاد شده حتی یک ثانیه هم فراموشی برایم وجود ندارد دیگر هیچ مرهمی جراحت قلبم را التیام نمیبخشد دلم چنان گرفته و فشرده شده که گویی هر آن میخواهد پاره شود اضطرابی مرموز روحم را آزار میدهد . نمیدانم چرا نمیتوانم آرام بگیرم؟ چرا هر صدایی قلبم را تکان میدهد؟ چرا سراپایم میلرزد؟ چرا غوغای دل من هر لحظه شدید تر میشود ؟ در اعماق روحم صدایی مرموز پی در پی بانگ میزند. حس میکنم که باری عظیم بر دوشم افکنده شده. دیگر از تنها ماندن میترسم مثل این است که اشباح قصد حمله به من را دارند.
00:08 AM \| علیرضا \| نظرات [11]


شنبه 5 مهر ماه سال 1382

باب الحوائج به معنای واقعی ساعت پنج بعد از ظهر بود دلم داشت همینطوری شور میزد منتظر یک خبر بودم که سرنوشت زندگیمو رقم میزد بالاخره کسی که منتظرش بودم اومد با خبرای خوش که من و به یقین رسوند آخه میدونید بچه ها از این و اون خیلی شنیده بودم حتی خودمم چند بار امتحان کرده بودم اما هنوز به یقین صد در صد نرسیده بودم. این مکانی که میخوام درباره اون براتون حرف بزنم یه تکیه است به نام تکیه ابوالفضل واقع در شهرستان دامغان که از قدیم به برآورده کردن حاجات معروف بوده .من از قدیمیها و همه اونایی که برای گرفتن حاجتشون چیزی نذر این مکان مقدس کرده بودند شنیدم که اگر کسی از ته دل و با خلوص نیت چیزی از اون حضرت بخواد امکان نداره نا امید از در خونه باب الحوائج بر گرده و به طور قطع به حاجت و مقصودش میرسه. این بار پنجمیه که من از حضرت ابوالفضل حاجت میگیرم. دیگه به یقین رسیدم شما هم اگه گذرتون به این شهرستان افتاد حتما یه سری به تکیه ابوالفضل بزنید و با چشم خودتون ببینید که مردم گرفتار با چه ذوقی از راه دور و نزدیک برای گرفتن حاجتشون به این تکیه میان و دخیل میبندن. حتما میدونید شهرت این حضرت در برآورده کردن حاجات مختص شیعیان نیست من خیلی از مسلمانان اهل تسنن رو میشناسم یا حتی مسیحیان و یهودیانی که از این حضرت حاجت گرفتن و به باب الحوائج بودن ایشان ایمان دارند. همه مردم مسلمان عراق که تعداد زیادی از اونا رو اهل سنت تشکیل میدن برای گرفتن حاجاتشون به حرم مقدس این حضرت پناه میبرن و میدنن که هیچ وقت نا امید از اونجا بیرون نمیرن . *خلق میداند که در بهداری قرب حسین دردها را بیشتر عباس درمان میکند*
8:56 PM \| علیرضا \| نظرات [15]

تعداد بازدیدکنندگان : 64917

شناسنامه کامل من...

لوگو