سلام به همه دوستای خوبم ... کدومتون تا حالا با یه دوربین دیجیتال یه بار مصرف کار کردید؟ مطلبی رو که در زیر میبینید از اینجا گرفتم ... http://www.30na.com

Dakota نام دوربین دیجیتال جدیدی است از شرکت Pure Digital Technologies که قیمت آن فقط 11$ است! فروشگاه‌های زنجیره‌ای Ritz and Wolf با همکاری شرکت یاد شده، اقدام به ارائه این دوربین جدید کرده‌اند که ابتکاری نو در عکاسی دیجیتال است. این دوربین 2 مگاپیکسلی، 12 مگابایت حافظه دارد و با آن می‌توانید تا 25 عکس بگیرید. فلاش و تایمر نیز از جمله سایر امکانات آن است. در این دوربین سیستمی تعبیه شده است که شما نتوانید مانند سایر دوربینهای دیجیتال آنرا به کامپیوتر خود وصل کنید. در نتیجه برای مشاهده عکسها مجبورید به یکی از شعبه‌های این فروشگاه مراجعه کنید. روش کار به این صورت است که پس از عکس گرفتن، دوربین را باید به یکی از شعبه‌های این مغازه ببرید. در آنجا در ازای پرداخت 11$ عکسهای شما را بر روی کاعذ، درست مانند عکسهای گرفته شده با دوربینهای عادی، چاپ می‌کنند و علاوه بر این، یک سی‌دی شامل عکسهای شما ارائه می‌دهند و که با استفاده از آن می‌توانید عکسها را بر روی کامپیوترتان ببینید و یا آنها را به دوستان بفرستید. این شرکت برای ارائه خدمات مشابه برای دوربینهای غیر از Dakota مبلغ 14$ هزینه دریافت می‌کند. قیمت دوربینهای عادی یکبار مصرف ساخت شرکتهایی مانند Kodak و Fuji در حدود 8$ است و قیمت این دوربین دیجیتال جدید در مقایسه با مدل‌های عادی (غیر دیجیتال) بسیار رقابتی است. با اینکه این دوربین LCD (صفحه نمایش) ندارد، می‌توانید آخرین عکس گرفته شده را پاک کنید و دوباره عکس بگیرید. در حال حاضر قیمت سایر دوربینهای دیجیتال با امکانات مشابه، کمی کمتر از 100$ است!

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی
آره بازم منم همون دیوونه همیشگی
فدای مهربونیات
چه میکنی با سرنوشت
دلم واست تنگ شده بود
این نامه رو واست نوشت
حال من و اگه بخوای
رنگ گلای قالیه
جای نگاهت بد جوری
تو صحن چشمام خالیه
دیشب دلم گرفته بود
رفتم کنار پنجره
فریاد زدم ...

 بازم یه دنیای پر دغدغه ... آدمایی که هر کدومشون یه دنیا حرف و حدیث بودن ... حرفایی که یه سال دو سال ده سال ... یا شایدم یه عمر تو دلشون مونده و کسی رو پیدا نمیکنن که سنگ صبورشون بشه ... رفتم کنار یکیشون نشستم ... از اونایی که وقتی نگاشون میکنی یا باهاشون هم صحبت میشدی اصلا به ذهنت خطور نمیکنه که ممکنه این آدم حتی سر سوزنی هم شیرین عقل باشن ... سلام کردم ... خیلی مودب جوابم و داد و گفت بشین پسرم ... نشستم ... بعد بهش گفتم ببخشید میشه بپرسم شما رو برای چی آوردن اینجا؟

لبخند پر معنایی زد و گفت :
به خاطر حقیقتی که یه عمر باهاش دست و پنجه نرم کردم ...
اون حقیقتو به من گفت اما من نمی تونم به شما بگم . آخه بهش قول دادم. شما که نمی خواین من زیر قولم بزنم؟

در کوچه های رفاقت بود؟
                                  آری
                                       در کوچه های خوب رفاقت بود
                                                                            که نوشتی
                                                                                   بیادگار
 خطی که سیاه روشن آنرا
                      باران خون و خاطره
                                   از ذهن پاک کوچه
                                                نخواهد شست
                                                          بارانی از گلوله حتی...:   
رفیق!
       در کوچه گلوی تو
                             باغیست
                                       که بهارش
                                                 باگلی از گلوله فریادمیشکفد
                  و در بسیط دستهای تو
                                             آسمانی
                                                    که رنگین کمان روشن آن
                   پلی ست
                           که انسان را
                                  به عشق و انقلاب
                                                 پیوند میدهد 
رنگین کمان روشن دستانت
آری!
انسان را 
به آتش...
در کوچه های خوب رفاقت بود

                                                                                            باری ...

اگه میشد یه باره دیگه‏ ... فقط یه باره دیگه اون و ببینم ... بهش میگفتم باید همه اون همه حرفهایی رو که تو این سالها مثل یه بغض سنگین گلوم و فشار داده گوش کنه ...حالا که فکر میکنم میبینم باید توی اون لحضه آخر همه چی رو بهش میگفتم اما نمیدونم چرا نشد ...هر چی میخواستم برم جلو انگار یه چیزی من و به عقب میکشید
بالاخره دل و زدم به دریا ... صداش کردم... اما دیگه دیر شده بود اون خیلی از من دور شده بود اونقدر که دیگه صدای من و نمیشنید ... اون رفت ... رفتنی که بازگشتی نداشت ... هر چی اون از من دور میشد من به غم و غصه نزدیکتر میشدم ... نه به خاطر دوری اون ... آخه دیگه برام ارزشی نداشت ... غم و غصم از این بود که اون
فکر میکرد با این کارش داره به من کمک میکنه اما ...........

در پرده حریر بلندی
خوابیده مخمل شب تاریک مثل شب
آیینه سیاهش چون آینه قدیم.

تا اینجا که:
شب را چو گربه ای که بخوابد به دامنم
من ناز میکنم.

سلام
سلام به همه دوستهای خوب و مهربون خودم
اول از همه از همه اون دوستایی که تو این مدت جویای حال این حقیر شدن تشکر میکنم
اگه بدونین من تو این مدت کجا بودم بهم حق میدین که بهتون سر نزدم آخه میدونید همه چیز یه هویی اتفاق افتاد ... یه روز سر ظهر که داشتم میرفتم خونه...
یکی از دوستای دوران دبیرستانم و دیدم بعد از یه سلام علیک ده دقیقه ای متوجه شدم که همون شب به همراه سه تا برادر و یکی از رفیقاش عازم کربلاست به من گفت میای بریم ... یه خورده فکر کردم و گفتم بریم رفتم سراغ یکی از رفیقام که همیشه با هم هستیم ... گفتم وحید دارم میرم کربلا..میای؟؟ ... دیگه فکر نکرد ... فقط پرسید کی؟ ... گفتم امشب ... گفت بریم ... ساعت دوازده شب بود که هفت نفری عازم کرمانشاه ... ایلام ... مهران ... خاک عراق ...ودر آخر کربلا شدیم.
حدودا با رفت و بر گشت یه هفته طول کشید البته من و وحید از کربلا تهران نیومدیم یه راست رفتیم پابوس امام رضا دو سه روزی هم مشهد بودیم بعد اومدیم تهران ... حالا هم که اینجا در خدمت شما هستم... راستی اونجا به یاد همتون بودم ...... البته دعای من که مستجاب نمیشه ولی من همه دوستام و دعا کردم ...
راستی اون دوستایی که به هر دلیل نتونستند به قرار بچه های بلاگ اسکای برسند جاشون خیلی خالی بود ..انشاءالله تو قرارهای بعدی شاهد حضور گرمشون خواهیم بود...
خدا رو شکر بلاگ اسکای هم که دوباره راه افتاد اما ایندفعه بدون نظر خواهی ،کی میدونه چرا...؟؟؟؟   اما من که نتونستم دوری نظرات بارونی شما رو تحمل کنم از هالوسکان کمک  گرفتم ... نظر یادتون نره ها!!!